Het Symbolische Mes
Geplaatst op: 13 december 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees, Vleeswaren | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barneveld, Biefstuk, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Plakje Worst, Poelier, slager, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Vlees, Vleesmagazine, Wild | Laat een reactie achter »Als jongen van 15 wilde ik iets bijverdienen en er was een baantje vrij, bij Het Kippenrestaurant in Barneveld, bij het bekende grote Ei.
Ik kreeg een plaats in de zogenaamde ‘pishoek’ (horeca uitdrukking), sla wassen, bakjes vullen met eigen gemaakte appelmoes enz.
In de keuken leerde ik hem kennen; Anthonie van Zwetselaar. Een markante man, waar vele verhalen over de ronde deden. Na de oorlogsjaren trok Anton van Zwetselaar de wijde wereld in. Hij ging o.a. naar Australië, alwaar hij zo’n 4 jaar met circussen heeft rondgetrokken.
Gaandeweg kreeg ik een band met deze man, hij had altijd nieuwe ideeën. Plannen, waarvan achteraf bleek, dat die hun tijd ver vooruit waren.
In ons land heeft deze eigenzinnige, inspirerende man het kippen braden in die tijd, verheven tot kunst. Toute Nederland at daar kip en dan denk ik aan bekende mensen van televisie en radio. Zelfs wereldsterren hebben daar gegeten.
Na het verpachten van zijn restaurant, in 1968 wilde hij bij elk groot Benzine station zo’n ei neerzetten. Op dat moment was de wereld daar nog niet klaar voor, maar kijk nu maar eens langs de snelweg.
Als je nu op de A1 rijdt, ter hoogte van Barneveld , zie je een enorm Gouden Ei staan in het weiland. Daarachter staat nog steeds zijn circustent, alwaar circusartiesten vanuit de hele wereld bleven overwinteren en omdat geld Anton niets interesseerde, leefden ze daar op zijn kosten. Zodra het lente werd, bedankten ze Anton en trokken er weer op uit en lieten hem bijna berooid achter. Maar dat vond hij niet erg.
Al die jaren ben ik bevriend met hem gebleven. Als hij weer eens geen geld had en honger, kwam hij ‘s avonds bij mij langs, dan gooiden we een blok hout extra op het vuur van de open haard en zaten we samen op de grond voor de haard en aten gebakken zuurkool of boerenkool met een lekkere dikke korst. Zo filosofeerden we over het leven en alles dat wars was van de gevestigde orde.
Zo’n twee weken geleden was ik op zoek naar mijn Poeliers diploma en onderin de verhuisdoos vond ik zijn Mes. Ineens gingen er allerlei herinneringen aan Anton door mijn hoofd.
Het Mes dat ik van hem kreeg was zo simpel maar o, zo bijzonder en had een Symbolische impackt, ook nu weer. Ter plekke besloot ik er iets mee te gaan doen, voor Anton, de man die zijn dromen waarmaakte, die zijn tijd ver vooruit was en die iedereen behulpzaam was en daar nooit iets voor terugvroeg.
Daarom zal ik het mes tentoonstellen in onze slagerij als ode aan de man van wie ik het kreeg. Een man die Barneveld zo gepromoot heeft en een ambassadeur voor ons geweest. Waarom is er naar deze onvergetelijke plaatsgenoot, bijna een icoon, nog steeds geen straat vernoemd in onze gemeente?
Toen hij mij het mes overhandigde, was hij heel emotioneel, dit mes heeft een boodschap. Het snijdt aan twee kanten en zo is het leven ook. Draag het uit en geef de liefde die ik soms vergat.
Ik wens u allen gezegende Kerstdagen toe.
Jan Joosten
Keurslager Jan Joosten op Omroep Gelderland
Geplaatst op: 8 december 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees | Tags: Ambachtelijk bereid vlees, Barneveld, slager, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »Hier hoort u in het programma ‘Goedemorgen Gelderland’ een interview met Keurslager Jan Joosten over de Amalia Carré®:

Een Hollands feestje in december
Geplaatst op: 5 december 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barneveld, Biefstuk, Ossenhaas, Rosbief, slager, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »Op 7 december viert onze prinses Amalia haar verjaardag en ook nu weer vieren wij haar verjaardag mee. En op een manier, die uniek is in Nederland. Ter gelegenheid van deze heugelijke gebeurtenis staat ook dit jaar de Amalia Carré® bij ons in de schijnwerper. Als enige in Nederland brengen wij deze specialiteit als hommage aan onze prinses. Alleen Keurslager Joosten mag de naam gebruiken.
In 2004 al, verwierf Keurslager Joosten landelijke bekendheid met de Amalia Carré®, een eerbetoon aan prinses Amalia.
Het gaat hier om een symbolische, temperamentvolle vleesvariatie.
Ondanks alle drukte hebben we weer tijd gemaakt om deze overheerlijke delicatesse deze week in ons assortiment op te nemen. De echte fijnproever weet als geen ander, dat de receptuur een tongstrelend geheel behelst. Maar ook om te zien is de Amalia Carré® een lust voor het oog.
Het hart van de Amalia Carré® bestaat uit een plak Hollandse kaas, met daarin een plakje temperamentvolle Argentijnse Corned Beef, omwikkeld met dunne lapjes varkensvlees en oranje gepaneerd.
Tijdens de bereiding van dit stukje ‘haute Cuisine’ zou ik bijna zeggen, smelt de kaas en de Corned Beef zich tot één geheel, tesamen met de ‘bite’ van het Oranje paneermeel en de exquise lapjes mals vlees die het geheel omhullen, tovert u een bijna koninklijke maaltijd op tafel.
Tussen alle feestdagen in december in, waar we spreken over Spanje en Sinterklaas en de Kerstman en de Noordpool, is het één week in december, gewoon een oud Hollandsche koninklijke feestweek bij ons in de winkel. Kom langs en probeer de Amalia Carré®. Ik weet al wat wij morgen eten.
Tienkampers
Geplaatst op: 11 november 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees, Vleeswaren | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barbecue, barbeque, Barneveld, Biefstuk, Dry Aged, Gehakt, Ham, Hamlappen, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Plakje Worst, Poelier, Rosbief, Rundergehakt, Rundertartaar, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Tartaar, Varkensgehakt, Vlees, Vleesmagazine, Wild | Laat een reactie achter »Het is zo stil in onze winkel op die dinsdagmorgen in de herfstvakantie. De ene na de andere hevige regenbui teistert Barneveld. Het lijkt wel zondagmorgen. Geen mens op straat.
Plots krijg ik bezoek van onze regiomanager en hij vraagt of ik even tijd heb. Ja natuurlijk.
Na wat koetjes en kalfjes, toont hij mij een foto genomen door een collega (Stasi), over mijn buitenbord. Ik zeg dat ziet er niet uit, half verplakte aanbiedingen, niet Keurslagerwaardig.
Allerlei excuus kan ik aanvoeren, maar de aangever heeft gelijk. Hoeveel collega’s hebben af en toe ook hun zwakheden betreffende bedrijfsvoering en uitstraling? Ik kijk ieder jaar weer met respect naar de deelnemers en de finalisten van de Slagerij van het Jaar. Ik benijd ze, omdat ze alles zo goed voor elkaar hebben. Het zijn net tienkampers; ze zijn in alle onderdelen toppers. Maar daaronder zitten honderden collega’s, die ook met plezier en met passie hun vak uitoefenen. Deze collega’s, waaronder ik, doen ook hun uiterste best, maar wij spelen gewoon een divisie lager. Toch hoeven wij geen minderwaardigscomplex te hebben. Het hart voor ons ambacht is er heus wel, maar door omstandigheden als huisvesting, medewerkers, financieën en bedrijfsblindheid, zitten we net onder de top. Om nog maar niet te spreken over de supers, die minachting hebben voor een slachtdier dat te kort heeft geleefd en minder waard is per kilo dan twee drankjes op een gezellig terras. Wij slagers hebben allemaal de bezieling, om het beste van ons naar boven te halen. Straal het uit, en die glimlach komt altijd weer bij u terug. De ambachtelijke bakkers hebben sterren die stralen, waarom wij slagers geen top Honderd?
Als kleine jongen hielp ik mijn moeder per toerbeurt met het afwassen. Het warme water in de afwasbak, gaf ontspanning en er werd vrijuit gepraat over van alles en je had een band met elkaar. Dat was echte communicatie Als ik nu weleens mijn handen was met lauwwarm water, denk ik daar nog vaak aan terug. Gooi al die sociale media maar in een warm bad. Want er worden daar zòveel toneelstukjes opgevoerd om elkaar te behagen en het is altijd geweldig. Dit weerhoudt vele collega’s ervan om te acteren in het theater dat Twitter heet. Toch is die wereld onderdeel van een nieuwe manier van zichtbaar zijn. Deze wereld kan voor u, de oude reclamefolder zijn, in een nieuw jasje. Want ook al Twitteren mensen niet actief zij volgen ons wel. Want een week niet getwitterd roept allerlei vragen op van klanten die zelf niet Twitteren maar je wèl missen als je er niet bent. Dus als je Twittert, zorg dan dat je thuis bent voor je klanten en volgers, zij zijn je trouwste fans en als je geluk hebt je beste ambassadeurs.
Het gaat u naar den vleze,
Jan Joosten
*Deze column kunt u ook teruglezen in het Vleesmagazine
Kiek Uut!
Geplaatst op: 24 oktober 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees, Vleeswaren | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Gehakt, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Slagerij Joosten Barneveld, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »
Een hooggehakte, goed uitziende dame met ruime inkijk komt bij ons de winkel binnen. Om haar armen hangen tasjes van dure modezaken. ‘Slager, ik ga binnenkort een grote bbq geven, heeft u een folder? Ja, natuurlijk mevrouw, en ik stond eerste rang om al dat moois te bekijken.
Ze vervolgt: ‘Vorige week heb ik hier voor 60 euro boodschappen gekocht voor mijn verjaardag en er zat geen Saltufo bij, maar ik had wèl betaald. Och mevrouw, kan zijn, maar hier heeft u er één, bedankt! Met wiegende heupen verliet ze de winkel. Toen ze wegging, realiseerde ik mij dat wij verleden week helemaal geen Saltufo’s in huis hadden. Ik ben in de maling genomen. Ik bel de modezaak die op het tasje stond en vraag of er een vrouw met een klacht geweest. ‘O ja’, vertelt de cheffin. ‘Ze had in januari een Gant-shirt teruggebracht met losse naadjes en dat shirt zouden wij opsturen. En ze had nog steeds geen reactie gekregen. Het was op dat moment druk in de zaak en hebben haar, omdat ze het zo hoog opspeelde, maar een andere meegeven.’ Ik wist genoeg en voor 5 euro had ik mij dus weer laten inpakken door een vrouw; ik leer het nooit.
De afgelopen weken hebben wij nog zeker drie dubieuze gevallen meegemaakt met klachten van ons onbekende dames. Maar ook een wazige heer. In een volle winkel loopt hij naar mij toe en zegt dat hij verleden week bedorven hamburgers had gekocht. De man had ze aan een (oud-)adviseur van de Keurslagers laten zien en deze vertelde dat hij terug moest gaan. Heeft u een kassabon?, vraag ik. Nee, die heb ik gelijk weggegooid. En u denkt dat ik u nu vijf andere geef? Ik denk het niet. De man begint met toonverheffing tegen mijn vaste clientèle te roepen dat hij bij ons slecht behandeld wordt. Is dit een nieuwe rage? Die ontstaan is op het werk, verjaardagen of bij clubs? Lachen is dat, wat een domme winkeliers. Bij ons ligt de camera klaar. De volgende gaat op de foto met zijn ‘prijs’. Zijn er in het land dezelfde ervaringen? Dan ga ik een nieuwe Facebookpagina aanmaken. Waar deze prijswinnaars in alle glorie opstaan.
Het gaat u naar den vleze.
Jan Joosten
November Slachtmaand
Geplaatst op: 11 oktober 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Barbecue, Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees, Vleeswaren | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barneveld, Biefstuk, Dry Aged, Ham, Hamlappen, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Plakje Worst, Rosbief, Rundergehakt, Rundertartaar, Saté, slager, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Tartaar, Varkensgehakt, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »Nu de Herfst is ingevallen, wil ik u vast meenemen naar de November Slachtmaand.
Ik hoop, dat ik bij u nostalgische gevoelens van vroeger oproep, en voor de jongeren een tijdsgeest impressie geef zoals het vroeger ging.
Het huis slachten was vroeger een gezellige aangelegenheid. Zo rond Sint Maarten, 11 novenber werd meestal begonnen met het huis slachten. De buurt liep dan uit, om te zien of het varken van de buren wel zwaarder en vetter was dan dat van hun zelf.
De hele zomer was het varken vet gemest met een pap van kleine aardappels, etensresten, melde en meel ….
En als dan de dag daar was, en de keurmeester het levende varken goedgekeurd had voor de slacht was iedereen opgewonden, de ketels met water stonden al voor dag en dauw op het fornuis te koken en het stro lag en de leer stond klaar
De huis slachter werd in de meeste gevallen verwelkomd met een borrel en kreeg er tussendoor nog één en bij het afscheid, als hij meerder slachtingen op een dag had kunt u zich voorstellen dat hij op het eind niet meer zo vast ter been was. Het is voorgekomen dat een huislachter het varken verkeerd stak en zichzelf slagaderlijk verwondde zodat ze allebei het lootje legden.
Het nuchtere varken had 24 uur voor de slacht geen voedsel meer gehad, dat diende voor de houdbaarheid en darminhoud. Rustig en zonder stress werd het varken naar het bed van stro geleid, onder grote belangstelling van de nieuwsgierige buurtkinderen. Daar verdoofde de slager het varken door middel van het schietmasker, een buis met een slagpen die midden op de kop tussen de denkbeeldige kruising linker oor, rechter oog en rechter oor, linker oog daar waar de schedel het dunst is. Hiervoor moest hij een wapenvergunning hebben.
Als het varken verdoofd op zijn zij gevallen was, stak hij de halsslagader door, zo dicht mogelijk bij het hart, deze werkte als een vacuümpomp om al het bloed uit het varken te pompen, daardoor bleef het vlees langer houdbaar. Het bloed werd opgevangen in schalen, en men moest dan blijven roeren zodat het niet stolde.
Het hete water werd over het varken gegooid, en het haar werd van kop naar staart weg gekrabd met een krabber. Een soort van omgekeerde stalen trechter, ook wel werden de overige haren met een brandende bos stro weggeschroeid.
Vervolgens ging het varken op zijn rug op de ladder op met de kop naar beneden. Alle ingewanden gingen apart in grote schalen en bakken voor verdere verwerking. De varkensblaas was steevast voor de jeugd, deze werd opgeblazen en gedroogd, je kon er van harte lust mee voetballen.
De volgende dag, kwam de keurmeester het geslachte varken weer keuren, en stempelde het met blauw bosbessen inkt, zodat men kon zien dat het goed gekeurd was. De slager kon het nu verdelen en uitbenen. Het is ongeloofgelijk wat er allemaal van een varken gemaakt kan worden, en er werd niks weggegooid alles kon men gebruiken. In die tijd, bestonden er nog geen diepvriezers en vergeet niet, vlees is bederfelijk, alle technieken van conserveren werden uit de kast gehaald, het zouten, roken, drogen, wekken en onder het vet zetten….
Balkenbrij was in die tijd de lekkernij en vaak middelpunt van het gesprek van wie de lekkerste maakte. Eenieder had zo zijn eigen recept. De basis is een bouillon getrokken van de kop, vleesribbetjes en bovenpoot. Als de bouillon gezeefd was en het vlees van de botten gescheiden en in stukjes gesneden, werd deze aan de kook gebracht met zout en kruiden. Het rommelkruid was vrij populair onder de grote rivieren en gaf een rode kleur aan de balkenbrij, boekweitmeel werd toegevoegd, net zoveel dat alle bouillon was opgenomen door het meel, de kook er over, en uitgieten in een bak om af te koelen
Dunne plakken en krokant bakken, heerlijk op een sneetje brood met of zonder suiker. Aan de basis van de balkenbrij voegde men van alles toe naar eigen recept. Zoals stukjes spek, lever, kaantjes, krenten en rozijnen. Als de Balkenbij in worstvellen gestopt werd noemde men die beuling.
De reuzel, zacht varkensvet werd in stukjes gesneden en gesmolten, na een uurtje koken en zeven bleven de kaantjes, lekker krokant en de smolt over, heerlijk op roggebrood met peper en zout of suiker.
Het bloed voor de worst werd lauwwarm gemengd met meel, spekblokjes, roggemeel en kruiden en in het witvel gestopt. De darmen werden gewassen en binnenste buiten gekeerd, schoon gespoeld en geschraapt. Zodat ze geschikt zijn voor verder verweking als omhulsel van de verschillende worst soorten
De lever in plakken of blokjes gesneden, gebakken een lekkernij, maar is ook een onmisbaar ingrediënt van leverworst, paté, hausmacher en, smeerleverworst.
Door het uitsnijden, ontbenen en bijsnijden blijven er stukjes vlees over, ook wel mager met genoemd, vermalen grof of fijn, met kruiden en zout gemend in worstvel gestopt en de metworst is klaar deze kan men als verse worst, braadworst of saucijzen bereiden, gedroogd, en gerookt als rookworst.
De buik en delen van de ham werd meestal gezouten en daarna de schouw gerookt. De schouder, gepekeld en in een vorm geperst en gekookt als Schouderham, of versneden aan lappen, en stukjes voor de metworst.
Van de achterham komt oa de fricandeau, schnitzels, oesters, lappen, kophaasje en bovenpoot. Delen van de ham werden gepekeld en al of niet opgebonden gedroogd, gerookt of gekookt.
De karbonadestreng bestaat uit de schouder, rib, haas en lende karbonade en het lange varkenshaasje. De schouder en filet rollade de haasfilet en de casselerrib (gezouten en gerookt) snijdt men hier van.
Het vlees van de varkenskop een onmisbaar ingrediënt voor hoofdkaas, zure zult, leverworst soorten en balkenbrij. Het vlees van het wangetje is gekookt heerlijk zacht met iets peper en zout erop een delicatesse.
De kelder was de voorraad kamer, er stond een bak met gezouten vlees spek en Keulse potten met gezouten bonen, daarboven op de schappen de wekpotten met sperziebonen en allerlei soorten zomer fruit een fantastisch gezicht al die kleuren, en niet te vergeten de boerenjongens en meisjes voor de feestelijk momenten.Manden met de gedroogde appeltjes, linzen, bruinen en witte bonen de bekers met gesmolten varkens vet de reuzel, en kratten met aardappels
Laat de winter maar komen, de voorraad is aangelegd
Dry Aged in Amerika een rage, in Barneveld gewoon te koop!
Geplaatst op: 29 september 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Barbecue, Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Uncategorized, Vlees, Vleeswaren | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barbecue, Barneveld, BBQ, Biefstuk, Dry Aged, Gehakt, Hamlappen, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Plakje Worst, Rundergehakt, slager, Slagerij Joosten Barneveld, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »Dieter Kronzucker presenteert het allerbeste vlees in zijn programma over een New Yorks Steakhouse. Dit culinaire geheim wordt bewaard net boven het vriespunt, het is het allerbeste rundvlees. Het Anges Dry Aged Beef. Net als in het artikel op ons blog, refereert de slager, ook in dit filmpje aan zijn vader die dat net als Vader Joosten, deze manier van vleesveradelen reeds jaren geleden al introduceerde. Binnenin is het vlees op enzymatische leeftijd en blijkt mals en sappig. Het is het allerbeste rundvlees ter wereld. Hmmm!
Dit vlees is gewoon bij ons in Barneveld te koop. Wij schreven hier al eerder over in ons artikel Keurslager Joosen, Angus Dry Aged Specialist van de Veluwe
Sinds deze week staat dit wereldberoemde rundvlees (entrecôtes) op de kaart bij Restaurant ‘het Groene Pandje’ in Barneveld. Proef en geniet, we komen elkaar vast tegen!
Lust je ook een plakje worst?
Geplaatst op: 27 september 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Barbecue, Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees, Vleeswaren | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barneveld, Biefstuk, Dry Aged, Gehakt, Ham, Hamlappen, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Plakje Worst, Rosbief, Rundergehakt, Rundertartaar, Saté, slager, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Tartaar, Varkensgehakt, Vlees, Vleesmagazine | 2 Reacties »Deel 1 van het interview met Jan Joosten bij Omroep Gelderland over de week van de vleeswaren.
Deel 2 van het interview.
Wegens het succes en de vele positieve reacties op de eerste editie afgelopen jaar, vindt ook in 2011 weer de Week van de Vleeswaren plaats. De week van zaterdag 24 september tot en met zaterdag 1 oktober staat in het teken van eindeloze variatie in vleeswaren.
Vanmorgen werd ik geïnterviewd door Corine van Dijk van het programma Goedemorgen Gelderland van Omroep Gelderland. Hierboven is het interview te beluisteren. En dit staat op de website van de omroep:
Lust je ook een plakje worst?
BARNEVELD – Het is de week van de vleeswaren. En waaraan denken we dan? Natuurlijk, aan dat plakje worst dat we als kind kregen van de slager.
Ook slager Jan Joosten uit Barneveld doet trouw aan de traditie mee. ‘Zelfs de ouders vragen om een plakje’, zegt hij.
Ja mensen, dat is toch leuk, dat is toch nostalgie? Wie kan zich dat plakje worst bij de slager nu niet herinneren. En zoals ik al aanhaalde in het interview op radio Gelderland, was er deze week een mijnheer van 94 jaar bij mij in de zaak en hij vertelde dat 90 jaar geleden hij ook al een plakje worst kreeg bij de slager. Om de week van de vleeswaren extra leuk te maken, krijgt van mij deze week iedereen, van jong tot oud een plakje worst.
De verhalen die mensen spontaan vertellen hebben mij op het idee gebracht, al die anekdotes te verzamelen. Weet u zich een leuk verhaal te herinneren wat te maken heeft met het plakje worst? Stuur het naar j.joosten@planet.nl de leukste inzendingen beloon ik met een heerlijke verse gekookte worst!
Dus neem deze week een extra plakje overheerlijke worst op uw boterham en geniet!
Jan Joosten
Aanzien
Geplaatst op: 14 september 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Barbecue, Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees | Tags: Ambacht, Ambachtelijk bereid vlees, Barneveld, Biefstuk, Dry Aged, Hamlappen, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Rundergehakt, Saté, Slagerij Joosten Barneveld, Tartaar, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »
Door te klikken kunt u dit blog ook beluisteren i.p.v. lezen.
Graag wil ik de mensen bedanken die een stem op mij hebben uitgebracht in het kader van de posterwedstrijd Ieder z’n Vak. Die steun had ik nodig, want anders was een ander ambacht met de prijs weggelopen.
Ons ambacht kwam zo mooi in het zonnetje te staan en we kregen veel positieve media-aandacht. Wij slagers laten ons niet meer in de hoek drukken, strijdvaardig met open vizier moeten wij fier ons ambacht laten overleven. Het mbo en hbo zitten te springen om supportcoaches. Dat zijn vakmensen die trots hun ambacht uitdragen en dat kan als stagebegeleider of door het geven van gastcolleges en presentaties over ons vak.
Ambachten zijn de hoekstenen waar een voortvarende samenleving op rust. Ze zijn al terug te vinden in het oudste boek, de Bijbel. Van de eerste steenbewerkers tot de tempelbouwers van koning Salomo. Ambachtslieden uit het zuiverste hout gesneden, met aanzien, omdat zij de talenten die zij hadden gekregen leergierig en ambitieus ontwikkelden. Later in de middeleeuwen verzamelden in heel Europa eensgezinde vakbroeders zich in gildes, met een strak omlijnd opleidingsplan. Leerling, gezel en meester (na het afleggen van een proef). Wat waren deze mensen trots, zij hadden aanzien.
Dat respect voor de vakman moeten we weer terugveroveren. Het aanzien van een vmbo-school moeten we opschalen, want hier wordt de grondslag gelegd voor de jonge vakvrouw/-man om zich te ontwikkelen en door te groeien in het vak waar hun interesse ligt. Want als men iets leuk vindt, wordt men daar automatisch goed in. De bekroning moet dan de meestertitel zijn, met evenveel glans als een universitaire bul.
Er gloort echter wèl iets moois aan de horizon voor de jonge vakman. Wij Keurslagers kennen het franchiseplan om talentvolle vakbroeders in het zadel te helpen. Omdat banken vaak terughoudend zijn met krediet verstrekken en ze niet de juiste mensen in huis hebben om de aanvraag te beoordelen. Er komt volgend jaar een middenstandsbank (De Kredietunie), waar startende ondernemers kansen krijgen. Want ondernemers in de ambachtseconomie moeten de motor van de BV Nederland draaiende houden.
Jan Joosten
Meesterslager
de Nacht van het Ambacht
Geplaatst op: 5 september 2011 | Auteur: keurslagerjoosten | Gearchiveerd onder: Keurklasse, KeurSlager, Kwaliteitsvlees, Slager, Vlees | Tags: Biefstuk, Dry Aged, Gehakt, Ham, Hamlappen, Hammen, Keurslager, Kwaliteit, Ossenhaas, Rosbief, Rundergehakt, Rundertartaar, Saté, slager, slagerij, Slagerij Joosten Barneveld, Tartaar, Varkensgehakt, Vlees, Vleesmagazine | Laat een reactie achter »
Door te klikken kunt u dit blog ook beluisteren i.p.v. lezen
Afgelopen vrijdag 2 september was het dan zover. De prijzen voor het posterontwerp t.b.v. de Campagne ‘Ieder z’n vak’, werden uitgereikt.

De prijzen werden uitgereikt door minister Henk Kamp van Sociale Zaken. Ook mij werd een prijs toegekend omdat ik met afstand de meeste ‘Likes’ op Facebook kreeg en omdat ik mijn vak met passie uitdraag en dat op allerlei manieren doe. Daarvoor werd mij de publieksprijs uitgereikt door Minister Kamp. Toch een stuk erkenning voor mijn slagersambacht.
De nacht van het Ambacht vond plaats in Amsterdam en ik wil iedereen die op mij heeft gestemd en mij dus een ‘Like’ heeft gegeven voor mijn poster ‘Zonder mij geen èchte hammen’, hartelijk bedanken. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik het slagersvak, het echte ambacht, een warm hart toedraag. Daarom heb ik me direct voor 100 % ingezet toen mij de actie ter ore kwam.
Meer waardering voor vakwerk zal jongeren stimuleren om te kiezen voor een ambacht, daarom overwegen veel branches de (her)invoering van de meestertitel voor excellerende ambachtsmensen. Persoonlijk ben ik een groot voorstander van deze ontwikkeling. Het zou mijn slagershart goed doen als er weer ‘meesterslagers’ komen, die bewezen hebben dat zij het ambacht een warm hart toedragen en dat ook als zodanig willen en zullen uitdragen. Als je een ambacht in de vingers hebt en het uiteindelijk volledig onder de knie hebt en innovatief wil bezig zijn, zodat je klanten iedere keer verrast zullen zijn door de nieuwe en originele invalshoeken, waarop je je ambachtelijk bereide waar aan de man brengt, zal dat op zowel de klant, jezelf als je werkomgeving een positieve uitstraling hebben. Om in mijn eigen vakgebied te blijven; met zonder mij geen echte hammen, wilde ik uitdragen dat het wel degelijk verschil maakt of vlees in het algemeen en in dit geval ham, ambachtelijk is bereid of dat het uit een vleesfabriek komt. De echte ambachtsman/vrouw legt zijn of haar liefde in het product en besteedt daar alle aandacht en zorg aan die dat product verdient.. tja en dat proef je!
Daarom zeg ik vol overtuiging samen met het Hoofdbedrijfsschap Ambachten: ‘Ieder zijn vak!’ Ik ben slager in hart en nieren en zal doorgaan om op ambachtelijke wijze mijn vak uit te oefenen om u te blijven voorzien van de beste kwaliteit, want daar staat Keurslagerij Joosten al generaties lang garant voor. Het geeft een gevoel van voldoening als ik u als klant hoor zeggen ‘Slager, we hebben weer genoten het is iedere keer weer voortreffelijk’. Daar ben ik u als klant dankbaar voor. Dan weet u voortaan, waarom ik de hele dag fluitend en glimlachend mijn werk doe. Bedankt voor het vertrouwen!





